نكنيد » كه باء سببيّه معنا شده است . اين معنايى است كه ما سابقاً مىگفتيم . در بحث‌هاى سابق براى حرمت ازدواج با كتابيات به آيه عصم الكوافر استدلال شده بود بعضى از اين استدلال جواب داده بودند به اينكه مراد از كوافر در اين آيه غير اهل كتاب است زيرا آيه ناظر به عالم بقاء و استدامه است و مىفرمايد : استدامةً امساك نكنيد . و حال آنكه ازدواج با كتابيات استدامةً قطعاً و اجماعاً و روايةً جايز است بلا خلاف بين المسلمين و اين مطلب قرينه مىشود بر اينكه مراد از كوافر غير اهل كتاب است ، بلكه مراد مشركات هستند كه مسلمانان هم در صدر اسلام با مشركين سروكار داشته‌اند اين گونه آيه را تفسير كرده بودند . لكن ما در جواب از اين مطلب مىگفتيم : اگر متعلق امساك زوجيت باشد شما مىتوانستيد بگوييد كه بايد چيزى محقق به وجود باشد تا امساك و نگه داشتن بقاءً نسبت به آن معنا پيدا كند در حالى كه متعلق امساك بايد خود مرئه ( اسم ذات ) باشد و باء براى سببيّت نه الصاق . چون در روايات و همچنين در اين آيه عصمت به معناى زوجيت است . در روايات تعبير انقطع عصمته به معناى زال زوجيته آمده است چنانچه در روايت پايان اين بحث از دعائم الاسلام مىخوانيم : فلا عصمة بينهما يعنى زوجيتى بين آنها نيست . چون ازدواج تأثير اساسى در جلوگيرى از فحشاء و منكرات دارد لذا كنايه از آن شده است . بدين ترتيب تعبير امسك زوجيّته غير مأنوس و غلط خواهد بود و تعبير صحيح امسك زوجته يا امرأته مىباشد و لذا در آيه ، باء نمىتواند براى الصاق باشد چون در اين صورت متعلق امساك زوجيت خواهد شد كه صحيح نيست بلكه باء براى سببيّت است يعنى به واسطه ازدواج كوافر را نگاه نداريد . اين مطلبى بود كه قبلًا مىگفتيم « 1 » . ولى بعداً متوجه شديم كه اين برداشت اشتباه است و مفاد آيه امساك و نگه داشتن زن نيست بلكه امسك به معناى « تعلق به ،

--> ( 1 ) - به درس مورخ 22 / 7 / 1382 ، مراجعه شود .